De lichtjes van de schelde

Een aangepaste voetbal-versie van de overbekende Bobbejaan-song. Ooit zongen we dit nog
in het Antwerp-stadion, op die memorabele zondag, toen The Great Old met 0-4 werd
ingepakt door den Beerschot (GBA). Voor wie interesse heeft: Zjuul is sinds mensenheugenis
Antwerpsupporter, Stef is (of was?) een Kielse Rat en Jos vindt voetbal geen sport.
1
de match is gedaan en ik rij terug naar huis, mijn ploeg die hee just verloren
toch draag ik m’n kleuren zo fier as een luis want ik weet neuste week gaan ze scoren!
voor supporters as kik komt zoiets hard aan, toch troost ik mij in mijn verdriet
dan denk ik vol trots aan mijn ploeg, aan mijn stad en zing ik een Sinjorenlied
Refrein
zie ik de lichtjes van de Schelde, dan gaat mijn hart wat sneller slaan
ik weet dat jij op mij zult wachten en dat je aan de kaai zult staan
zie ik de lichtjes van de Schelde is ’t of ik in je ogen kijk
die zo heel veel liefs vertellen, dan ben ik als een prins zo rijk
2
het stadion ontploft want ons ploeg hee gescoord, wij winnen de match oep ons sloefen
over een ding is heel de spionkop akkoord: met zo’n team op ’t veld meugde stoefen
de bezukers beseffen vol schaamte en schand: “die van’t stad geven nikske verniet”
wij blinken van trots voor ons ploeg, voor ons stad, dan klinkt er een Sinjorenlied
3
wij zen hier met allemaal sinjoren bijeen, supporters van Antwaarpse ploegen
wij hopen een schoon stukske voetbal te zien, dan duiken wij terug in de kroegen
'ratten' en 'joden' ’t zen mannen van ‘t stad, wij zen oep ons eigen zo fier
wij leggen nog ene keer ’t stadion plat en zingen voor de leste keer:
Jos maakte er als zingende stadsgids een totaal andere interpretatie van ('t refrein blijft):
1
den tijd zit er oep en wij steken van wal, het was hier een heel plezant’ haven
de vrouwen die kosten hier niks-niemendal en de deurstigen konden zich laven
dus dees is de lesten brief dien a kik schrijf, zie morgen mor in de gazet
dan wette misschien waarda’k zit, waarda’k blijf en waar da ’k een fluit hem gezet
2
ik gon hier een liefdesverklaring gon doen: "schatje ik zien a zo geren"
ne zeeman dien houdt van zijn wijf en zijn joeng en toch wilt em altijd gon veren (=varen)
en blijf ik soems plakken on zo’n griet on de wal die beter kan poeppen lak gij
zeurgt dan voor ons kinderen in elk geval en denkt ni te dikwijls on mij