Het kerstverhaal zoals het verteld wordt in het verloren gewaande ‘Vijfde Evangelie’ volgens Zjulius. Naar het schijnt de meest correcte historische weergave.
1 ne neger en twee joden die vroegen is on mij stoddier in de geburen soms ne stal mè een hoogzwanger mokke en nen ouwe vent erbij zo’n horendragend impotent geval wij hemme wa wierook… en bier ook bij wa pisdoeken en een karrowen hem want wie mokte verdoeme mè mirre nu nog blij daarbij die kleine is toch ni van hem Refrein hozanna alleeloeja hoezee en al… de engelen en de hoeren zongen mee ‘t is karsmis en al is da allemaal fake wij hangen al ons ballen in de bomen voor een week 2 ineens klonk in de verte wa kindergebleit en samen liepen wij daar rap naartoe nen os en nen ezel lieten boeren en ne scheet a capella... en eigenlijk klonk da goe een zielig prematuurke lag daar in z’n blote kont da zag er uit lak een rozijnebrood en lak een lopend vuurke ging het rond van mond tot mond een ster was hier geboren in het stroot 3 vrede op aarde… da geft nogal een voenk da vieren wij nu al tweeduizend jaar nen basterd ne snotter een buitenechtelijk joenk en de tjeven blijven zonder commentaar de spons over alles… het wereldlijk geweld dus slagen wij de handen in mekaar uiteindelijk is het toch het gebaar dat telt tenslotte is ‘t mor ene keer per jaar…
